Keluli tergalvani biasanya melibatkan salutan lapisan zink, biasanya setebal 20 mikron, pada keluli karbon rendah. Takat lebur zink adalah kira - kira 419 darjah , dengan takat didih sekitar 908 darjah . Semasa mengimpal, zink cair ke dalam keadaan cair dan terapung di permukaan kolam kimpalan atau di akar jahitan kimpalan. Zink mempunyai keterlarutan pepejal yang tinggi dalam besi, dan zink cecair boleh menembusi dan menghakis logam kimpalan di sepanjang sempadan bijian, yang membawa kepada "kerosakan logam cecair" yang disebabkan oleh takat lebur zink yang rendah.
Tambahan pula, zink dan besi boleh membentuk sebatian rapuh antara logam, yang mengurangkan keplastikan logam kimpalan dan boleh mengakibatkan keretakan di bawah tegasan tegangan.
Apabila mengimpal kimpalan fillet, terutamanya dalam sendi-T, retakan penembusan berkemungkinan besar berlaku. Semasa mengimpal keluli tergalvani, lapisan zink pada permukaan alur dan tepi, di bawah haba arka, mengalami pengoksidaan, lebur, penyejatan, dan juga volatilisasi, melepaskan asap putih dan wap, yang boleh menyebabkan keliangan dalam jahitan kimpalan. .
ZnO yang terbentuk melalui pengoksidaan mempunyai takat lebur yang tinggi, melebihi 1800 darjah . Jika parameter kimpalan ditetapkan terlalu rendah, ia boleh membawa kepada kemasukan ZnO. Selain itu, kerana Zn bertindak sebagai penyahoksida, ia boleh menghasilkan kemasukan oksida takat lebur rendah FeO-MnO atau FeO-MnO-SiO2. Selain itu, penyejatan zink menghasilkan sejumlah besar asap putih dan habuk, yang menjengkelkan dan berbahaya kepada tubuh manusia. Oleh itu, adalah penting untuk mengisar dan mengeluarkan lapisan tergalvani dari kawasan kimpalan.
